کاسب خوب که جنس خوب دارد جنس خوبش را دم دست می گذارد . می گذارد دم دست که مشتری ناخنک بزند . اگر هم دید یک مشتری آمده که رویش نمی شود ناخنک بزند خودش مطابق طبع مشتری از آن جنس های خوب می ریزد کف دست مشتری اشاره می کند که بخور . میداند مشتری از جنس خوب خوشش می آید می خرد . تو هم جنس خوبت را دم دست بگذار جنس بد را بگذار توی پستو . مال بد بیخ ریش صاحبش اصلا ببین از کی گرفته ای ببر پس بده به خودش . جنس خوبت را خنده ی قشنگت را از آن خنده هایی که برای چیزی نیست برای دل خودت است آن را بگذار دم دست . مشتری خوب می آید برایش ...
کورش علیانی
نوشته شده توسط آسیه زاهدی در چهارشنبه 1386/12/22 ساعت 2:45 | لینک ثابت |

